Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2008

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2008

H ΦΤΩΧΕΙΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ!

Αν είχες αγοράσει 1000 ευρώ μετοχές από την αεροπορική εταιρία DELTA πριν ένα χρόνο

Σημερα θα ειχες 49 ευρω .

Αν είχες αγοράσει 1000 ευρώ μετοχές από την AIG πριν ένα χρόνο

Σήμερα θα είχες 33 ευρώ .

Αν είχες αγοράσει 1000 ευρώ μετοχές από την εταιρία Lehman Brothers πριν ένα χρόνο

Σήμερα θα είχες 0 ευρώ .

Αλλά αν είχες αγοράσει 1000 ευρώ μπύρες σε κουτάκι πριν ένα χρόνο ,είχες πιει όλη την μπύρα , και μετά πουλούσες τα αλουμινένια κουτάκια στην ανακύκλωση θα είχες πάρει και 214 ευρώ πίσω!

(έφτασε με e-mail)

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2008

ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ΝΑΙ...ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ??


Κάποιοι πολίτες δεν ξεχνούν.


Τα θυμόμαστε σαν σήμερα. Πέρασε ένας χρόνος από τις αστυνομικές επιχειρήσεις στα Ζωνιανά. Ένας ολόκληρος χρόνος από τον τραυματισμό του Ειδικού Φρουρού Στάθη Λαζαρίδη.

Πέρασαν 9 μήνες από τη δολοφονία του Γιάννη Σελλιανάκη στον Κάμπο της Επισκοπής,

6 μήνες από την άγρια δολοφονία του φοιτητή Μανόλη Χορευτάκη στο ιστορικό κέντρο της πόλης μας,

5 μήνες από τότε που στο χωριό Αλφά του Γεροπόταμου εντοπίστηκε μια φυτεία 1498 δενδρυλλίων κάνναβης και άλλη μια με 531 δενδρύλλια στο Μελιδόνι,

4 μήνες από τότε που εντοπίστηκε το σπίτι-οπλοστάσιο στις Σίσσες του Γεροπόταμου,

4 μήνες πέρασαν και από τον εντοπισμό μιας νέας χασισοφυτείας στο Χρωμοναστήρι του Ρεθύμνου,

3 μήνες από το μακελειό στην περιοχή Γιους Κάμπος, τη φονική συμπλοκή με 1 νεκρό άνδρα και 5 τραυματίες για κτηματικές διαφορές.

Τα θυμόμαστε, δεν τα ξεχνάμε. Και είναι τα γεγονότα ενός μόνο χρόνου, ενός μόνο νομού.

Την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2008 και ώρα 19:00, μαζευόμαστε όλοι στην Πλατεία 4 Μαρτύρων για να παραστούμε σιωπηλά σε μια κηδεία… Γιατί οι ελπίδες μας πέθαναν μαζί με την αξιοπρέπειά μας, το δικαίωμα στην ασφάλεια και τον πολιτισμό μας, μαζί με τις αξίες μας. Μαζί με όσους και όσα μας στέρησε η ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα, η ασυδοσία, η ατιμωρησία, η πολιτική ανικανότητα, η ξεδιάντροπη και κυνική πολιτική συγκάλυψη, οι «9 Μικροί Δήμαρχοι», το «αντριλίκι» και η «παράδοση» της οπλοχρησίας και οπλοκατοχής στον τόπο μας.

Θα ακολουθήσει περιφορά μνήμης… Η παρουσία όλων μας είναι «ζωτικής σημασίας» γιατί θα μπορούσε να είναι το δικό μας παιδί.

Έπεται και συνέχεια…

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

ΛΕΥΚΟ ΜΠΑΣΤΟΥΝΙ

(έφτασε με e-mails)


Το λευκό μπαστούνι, είναι το τεχνικό βοήθημα που χρησιμοποιούν τα άτομα με
πρόβλημα όρασης για να εντοπίζουν και να αποφεύγουν τα εμπόδια στην πορεία
τους, στην προσπάθεια τους να κινούνται μόνοι, ανεξάρτητοι και με ασφάλεια.

Δεν βλέπω, βλέπεις όμως εσύ: Θέλεις να με βοηθήσεις;

Τότε, διάβασε τα παρακάτω και να ξέρεις πως αν κάτι θυμάσαι απ'αυτά όταν
κάπου, κάποτε, τυχαία ή για κάποιο λόγο με συναντήσεις, θα με κάνεις να
νιώσω άνετα, δίνοντας μου αυτό ακριβώς που χρειάζομαι.

Όταν με συναντήσεις μπορείς να με βοηθήσεις αν θυμηθείς τα παρακάτω:

1. Μόνο εμείς οι τυφλοί κρατάμε λευκό μπαστούνι και αυτό για να περπατάμε με
ασφάλεια, όχι για να ξεχωρίζουμε, να παίζουμε, να μας δείχνουν ή να
ζητιανεύουμε.

2. Είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος αλλά τυφλός.. Μη με μεταχειρίζεσαι σαν
παιδάκι. Μεγαλώνω, παίζω, τρέχω, διαβάζω, γράφω, σπουδάζω, δουλεύω,
παθιάζομαι, κλαίω, γελάω, ερωτεύομαι, θυμώνω, «σερφάρω», κάνω chat,.,όπως
ΕΣΥ!

3. Πιο εύκολα θα περπατήσω μαζί σου, παρά με το μπαστούνι ή με το σκύλο μου.
Όμως, μη με πιάνεις από τον ώμο ή απ'το μπράτσο. άσε με να πιάσω εγώ το
δικό σου μπράτσο: Έτσι θα νιώθω (=θα ξέρω) πότε σταματάς, πότε στρίβεις,
πότε ανεβαίνεις ή κατεβαίνεις..

4. Μη ρωτάς τον συνοδό μου: «Πώς τον λένε;», «Τι θέλει να ψωνίσει;», «Ποιο
φαγητό του αρέσει;», «Που θέλει να πάει;», «Πώς γράφει και διαβάζει;», «Πώς
μπορεί;»,. Ρώτησε εμένα, ξέρω και εγώ να σου απαντήσω! Χρησιμοποίησε τον
κανονικό τόνο της φωνής σου, όπως μιλάς στους άλλους μίλα και σε εμένα.

5. Μην αποφεύγεις τις λέξεις «βλέπω», «κοιτάζω», «τυφλός» κλπ., τις
μεταχειρίζομαι και εγώ. Βλέπω με τα χέρια μου: βλέπω για μένα= αγγίζω,
ακούω, μυρίζω, καταλαβαίνω, αισθάνομαι.

6. Σύστησε με στους άλλους, ακόμη και στα παιδιά. Θέλω να γνωρίσω ποιος
είναι στην τάξη ή στο δωμάτιο μαζί μου. Μίλησε μου όταν μπαίνεις. Πες μου
πως φεύγεις: με φέρνεις σε μεγάλη αμηχανία αν μ'αφήνεις να μιλάω με κάποιον
που δεν είναι κοντά μου.

7. Οδήγησε το χέρι μου σε μια καρέκλα. Πες μου που είναι η πόρτα στο
δωμάτιο, το αποχωρητήριο, το παράθυρο κλπ. Και αν υπάρχουν εμπόδια ή
πράγματα στο πάτωμα. Δε θέλω να κάνω ζημιές, γιατί μπορώ να μην κάνω ζημιές.

8. Βοήθησε με διακριτικά στο τραπέζι και πες μου για το φαγητό στο πιάτο
μου. Χρησιμοποίησε το πιάτο μου σαν «ρολόι» και πες μου σε ποια «ώρα» είναι
το κάθε είδος του φαγητού μου, π.χ «Το κρέας σου είναι στο Έξι».
Κοίτα το ποτήρι μου να είναι δίπλα στο πιάτο μου και πες μου αν είναι στο
δεξί ή στο αριστερό μου χέρι, για να το.»δω» και εγώ όταν το χρειαστώ.

9. Μου αρέσουν οι αθλητικές εκδηλώσεις, το θέατρο και ο κινηματογράφος,
φτάνει να με βοηθάς να καταλαβαίνω τι γίνεται διαβάζοντας/περιγράφοντας μου
όσα δεν μπορώ να δω.

10. Μου αρέσουν οι εκδρομές και τα πάρτι. Πάρε με στην παρέα σου και γνώρισε
με στους καλεσμένους σου.

11. Ξέρω να συμπεριφέρομαι. Αν υστερώ σε κάτι βοήθησε με. Δε θέλω τον οίκτο
σου αλλά τη φιλία σου! Μη μιλάς για τη «θαυματουργό αντίληψη» των τυφλών.
Μην ξεχνάς ότι όσα έμαθα είναι αποτέλεσμα σκληρής προσπάθειας και εργασίας.

12. Αν είσαι περίεργος θα μιλήσω μαζί σου για το πρόβλημα μου αλλά όχι μόνο
γι'αυτό, γιατί για μένα είναι μια παλιά ιστορία! Έχω τόσα άλλα ενδιαφέροντα,
χόμπι και απορίες όπως και εσύ!


Σε δύο λεπτά, ενημερώνεις σωστά, για μια ζωή!!!



Βαγγέλης Αυγουλάς
3οετής φοιτητής της Νομικής Σχολής Αθηνών,
Μέλος της Διεθνούς οργάνωσης για νέους με προβλήματα όρασης VIEWS (Visually
Impaired Education and Work Support)
Μέλος της Επιτροπής Νεολαίας του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών.
evavgoul@otenet.gr